Seusai solat subuh, aku sering termenung di luar jendela. Jauh termenung memikirkan diriku yang kini keseorangan. Sebenarnya aku berasa amat sunyi.
“Ada lebih baiknya aku ke rumah tumpangan orang-orang tua sahaja supaya aku tidak menyusahkan anak-anakku lagi. Inilah keputusan yang terbaik bagiku,” tukasku.





